Robin
Een van de kinderen die nog maar net het onderzoek heeft afgerond, is Robin van 12. Geboren na een perfecte zwangerschap en een prima bevalling. Hij was een lieve, rustige baby, de trots van de familie. Vanaf de leeftijd van 2 jaar werd hij steeds drukker, op de peuterspeelzaal waren voortdurend klachten over zijn gedrag. Hij rende maar rond, luisterde niet, zat aan andere kinderen, kon niet op zijn stoel blijven zitten, en was altijd met iets anders bezig dan de bedoeling was.
Toen hij naar school ging was al gauw duidelijk dat hij op deze manier niet te handhaven was in de klas. Via de huisarts ging Robin naar de kinderarts, de neuroloog en de kinderpsychiater. De diagnose ADHD werd gesteld, ook waren er op het EEG lichte afwijkingen te zien, maar gelukkig was het niets ernstigs.
Robin kreeg ritalin, waar hij heel goed op reageerde: vanaf zijn 4e levensjaar tot zijn 12e gebruikte hij deze medicatie, uiteindelijk in een dosering van 2 maal daags 2 tabletten. Vanwege de bijkomende slaapproblemen kreeg hij ook melatonine, waardoor de slaapproblemen verdwenen.
Op school ging het perfect met Robin, maar thuis zaten de ouders steeds met die momenten waarop de ritalin net uitgewerkt was of nog net niet ingewerkt was. De ouders zochten verder, ze gingen naar de homeopaat, ze probeerden electroacupunctuur, ze gingen via een diëtiste op dieet, ze lieten suiker en kleurstoffen en melk weg uit de voeding, ze gaven Robin supplementen en visolie, maar helaas hielp het allemaal niet. Zo gauw de ritalin was uitgewerkt, was het een ramp in huis met Robin.
De klachten van Robin bij aanvang van het onderzoek waren groot. Hij was erg druk en opstandig, hij verstoorde de rust in het gezin en zijn gedrag bepaalde de sfeer. Hij pestte voortdurend zijn broers, ook als hij wel ritalin had, hij was ontzettend bemoeiziek en kon niemand met rust laten, hij zat voortdurend aan iedereen. Hij luisterde zelden of nooit.
Verder was hij erg dwangmatig, de hele dag door zette hij alles op een rijtje, van de schoenen onder de kapstok tot de potjes op de ontbijttafel. Hij zweette overmatig veel en had altijd dorst. Voor de start van het onderzoek voldeed Robin aan de criteria voor ADHD en voor ODD (een oppositioneel opstandige stoornis).
Het hele gezin was zeer gemotiveerd om deel te nemen aan het onderzoek. Er werd samen met de ouders een geschikte dag uitgezocht om te starten met de dieetperiode, zodat er niet net een groot feest in viel. Tijdens het dieet werd, in overleg met ouders en leerkracht, gestopt met de medicatie. Na de dieetperiode werden de resultaten besproken.top
Hoe waren de onderzoeksresultaten bij Robin:
Na de dieetperiode voldeed Robin in het geheel niet meer aan de criteria voor ADHD en ODD. Op school was hij met het dieet en zonder medicatie net zo rustig als vóór het dieet, toen hij nog wel medicatie kreeg. Hij viel op school niet op tussen de andere jongens, terwijl hij toch geen ritalin meer gebruikte.
Thuis hadden de ouders de indruk dat ze een ander kind in huis hadden! Wat een rust was er nu: er hoefde niet meer steeds gemopperd te worden, hij liet zijn broers met rust, hij bemoeide zich niet meer overal mee, hij kon even wachten als dat nodig was en zelfs liet hij de potjes op de ontbijttafel met rust. Hij was niet meer opstandig en hield zich aan de regels. Het dieet had een fantastische uitwerking op het gedrag van Robin.
Hij zweette niet meer zoveel, hij had geen overmatige dorst meer en hij sliep uitstekend, zonder melatonine.
En wat vond Robin er zelf van: Robin gaf aan dat hij het geen probleem vond, het dieet, hij wou er altijd wel mee doorgaan.
Hij voelde zich anders, vrolijker, hij had nu zoveel plezier op school en thuis, er werd gelachen in plaats van gemopperd, kortom, hij was blij dat ze het gedaan hadden.
En hij was zeer gemotiveerd om verder te gaan met het vervolgonderzoek. Dus startte Robin met het vervolgonderzoek, waarin uitgezocht wordt voor welke voedingsmiddelen hij gevoelig is. Langzaam maar zeker werd het dieet uitgebreid. Gelukkig vielen de uiteindelijke dieetbeperkingen reuze mee!

