Inmiddels weten we dat ADHD in zeker 70% van de gevallen een erfelijke aandoening is. In de overige 30% van de gevallen kan er sprake zijn van omgevingsinvloeden, zoals:

  • een zeer moeilijke bevalling, met ernstig zuurstoftekort
  • een vroeggeboorte
  • placentabloedingen
  • vruchtbeschadiging tijdens de zwangerschap doordat de moeder bijvoorbeeld medicijnen of alcohol heeft gebruikt, of veel heeft gerookt.

Astma vs. ADHD

Erfelijkheid zegt echter niets over de oorzaak, maar over de aanleg die in een bepaalde familie aanwezig is om een bepaalde stoornis te ontwikkelen. Zo is bijvoorbeeld astma ook een erfelijk bepaalde aandoening: in bepaalde families komt het meer voor dan in andere.

Toch is erfelijkheid niet de oorzaak van astma, vaak wordt astma veroorzaakt door huisstofmijt, boompollen, of huisdieren. Het is dus belangrijk om bij astmatische kinderen onderzoek te doen naar de oorzaak: wanneer uit onderzoek blijkt dat het kind bijvoorbeeld gevoelig is voor huisstofmijt, dan kan het huis aangepast worden, zodat het kind zo min mogelijk last heeft van de klachten.

De aanleg om ADHD te ontwikkelen is bij veel kinderen erfelijk bepaald, maar er kan, net als bij astma, een andere oorzaak aanwezig zijn. Een van die oorzaken zou de voeding kunnen zijn, vandaar dat het belangrijk is om bij kinderen met ADHD hier onderzoek naar te doen.

  • Wanneer uit onderzoek bij een kind met astma blijkt dat het kind astmatisch wordt van poezen, dan zijn er minder of zelfs geen klachten meer wanneer er een ander tehuis gezocht wordt voor de poes. Misschien heeft het kind dan ook geen astma-medicijnen meer nodig.
  • Wanneer uit onderzoek bij een kind met ADHD blijkt dat het kind ADHD krijgt van bepaalde voedingsmiddelen, dan zijn er minder of zelfs geen klachten meer wanneer die voedingsmiddelen niet gegeten worden. Misschien heeft het kind dan ook geen ADHD-medicijnen meer nodig.