Niet alle kinderen met ADHD hebben zowel thuis als op school gedragsproblemen: sommige kinderen hebben alleen thuis klachten en gedragen zich op school uitstekend. Wanneer de ouders van zo’n kind de problemen die er thuis zijn bespreken met de leerkracht, begrijpt de leerkracht hier niets van. Dit kan heel frustrerend zijn voor de ouders - waarom gedraagt hun kind zich op school wel ’normaal’? Ligt de oorzaak van de gedragsproblematiek dan toch bij de ouders? Komt het door de opvoeding? Uit de praktijk blijkt dat dit maar zelden het geval is. Vaak zijn ouders van kinderen met ADHD juist echte ‘opvoedkunstenaars’ en meestal is er in hun gezinnen veel regelmaat, duidelijkheid en een consequente aanpak. Dat is ook nodig wanneer een kind ADHD heeft of hyperactief is, want anders redden deze gezinnen het niet.

Het is heel goed mogelijk dat kinderen die alleen thuis of alleen op school gedragsproblemen hebben, ADHD-NOS hebben (ADHD-Not Otherwise Specified, een aandoening die in het Nederlands ‘ADHD-Niet Anders Omschreven’ heet, oftewel ‘ADHD-NAO’).

Wat is ADHD-NOS?

ADHD-NOS is een aan ADHD verwante stoornis en is dus iets heel anders dan PDD-NOS, een contactstoornis die aan autisme is verwant. Zoals kinderen met PDD-NOS een contactstoornis hebben terwijl ze niet voldoen aan de criteria voor autisme, zo hebben kinderen met ADHD-NOS ernstige gedragsproblemen, maar voldoen ze niet aan de criteria voor ADHD. Tot ADHD-NOS-kinderen behoren bijvoorbeeld kinderen die alleen thuis of alleen op school gedragsproblemen hebben, aangezien zij niet voldoen aan de criteria voor ADHD.

Hoe ADHD-NOS precies werkt en hoe het kan dat kinderen in de ene situatie wel gedragsproblemen hebben, maar in de andere niet, daarover is nog weinig bekend. Er is nauwelijks onderzoek gedaan naar ADHD-NOS. Het fenomeen kan dus nog niet verklaard worden, maar het wordt in de kinderpsychiatrie wel alom geaccepteerd.